سرنوشت

گفته اند قصه سرنوشت ما در دنیا چنین بود

ما به دنیا آمدیم دنیا به ما نیامد

بگویید پایان این قصه را با هم می نویسیم

با قلمویی رنگی بوم زندگی را نقاشی می کنیم

تصویری از شقایق های عاشق می کشیم

کلبه ای از مهر و محبت می سازیم

بیا با هم باشیم

تا همه بدانند برای ماندن عشق را بهانه کردیم

باور کن

خاطرم از خاطرت پر از عطر شبوهاست

وجودم از نگاهت پر از خش خش برگهاست

نگاه کن آتشی درونم روشن شده

که با تو لمسش کردم

باور کن من باورهایت را اینگونه باور کردم

بهار زندگی

به باران می گویم ترانه شود بی بهانه ببارد

شاید نوید بهار زندگی شود