نفسهایت

عاشق اینم که

بشکند سکوت را نفسهایت

لمس کند قلبم  طپش قلبت

تمام نکن این قصه را

به امید تو می زند نبضم

یک جرعه آب

چه بی انصاف هستند این آدمها

روشن می کنند آتش را

هیزم می اندازند یکی یکی

می سوزانند دل زمین را

اما دریغ از یک جرعه آب

سخته

سخته نفهمند

وقتی فریاد می زنی تمام نکنید مرا

اما فقط آروم بشنوی

این قانونه تو اشتباه می کنی