رها نکن

رها نکن دستانم را

محتاج دستان گرم توست

نگیر آغوشت را از من

نفسم در گرو نفس توست

فریاد بی صدا

آنقدر بغض دارم در گلویم

که هرچه فریاد می زنم

بی صداست بازهم

نیشخند تلخ

اینقدر دلخوش نباش

تمام کن این حرفهای تکراری را

پیغامت را بارها رساندم به گوش عالم

تنها جوابش نیشخند تلخ بود