حراج

دیروز او رادر خیابان زندگی دیدم

تمام دار و ندارش را حراج کرده بود

ایستادم و به چشمانش ذل زدم

با نگاهی نگران گفت: بی انصاف چانه نزن

حسرت هایم به قیمت عمرم تمام شد

با لبخندی تلخ گفتم: چانه نمی زنم.

می خواهم حسرتهایت را با رویاهایم عوض کنم

بی شک در این حراج آنکه می بازد منم نه تو

یک آشنا

یک نفر هست که با قلبم آشناست

اورا یک نفر خطاب نمی کنم

زیرا که پدر، برادر و دوست و رفیق من است

نام او جهانی است مملو از دوستی و معرفت

یقین دارم قلبش را فرشته ای آسمانی بوسیده

آشنایی من با او از حکمت دست روزگار است

من این دست روزگار را می بوسم و می گویم

این ستاره ای از روزگار است

که در این سیاهی چشمک می زند

بنگر مرا که این معجزه تولدی دیگر است

بی تو می میرم

روزی که احساست را نفس کشیدم

هر نفست را با هر نفسم احساس کردم

وای بر من و این احساس من

انگار وجودم پر شد از عشق تو

لبانم به تو گفته بود برو از پیشم

اما قلبم هنوزم می گوید بمان بی تو می میرم