چشمانم

دیدم نگاه خسته ات را

آنگاه که هنوز چشمانم می دید

اکنون اما رفته

پشت غبار شیشه ای که

همیشه سیاهه

مغرور

هرگز مغرور نباش به بودنت

دست روزگار چنان می برد

تمام دار و ندارت را

که آرزو می کنی نبودنت را

فراموش کردم

آنقدر دلربا بود کلامت

که فراموش کردم

روزی گرگ می شود نگاهت